...Myślę jednak, że można powiedzieć , że Hrabal był wielkim domatorem. Nie podróżował zbyt wiele. Całe życie spędził pomiędzy praskimi mieszkaniami (najpierw na ul. Grobla, zwanej przez niego Groblą Wieczności, na Libni, potem mieszkanie w mrówkowcu na osiedlu Sokolniki), a domkiem w Kersku i hospodami, z których ulubioną była U Zlateho Tygra. U Zlateho Tygra miał swój stolik, zawsze zarezerwowany. To Hrabal decydował kto może przy nim siedzieć. Teraz, gdy Hrabal nie jest już gościem żadnej hospody, jego przyjaciele nadal się tam spotykają. W dniu pogrzebu Hrabala do Zlateho Tygra przyszła jego bratowa, przekonana, że spotka tam najbliższych pisarza. Powiedziała: "Przyniosłam Wam Waszego Bohouszka", stawiając na stolnę urnę z jego prochami. ( Łukasz )